INAIren azterlan batek adineko emakumeek pairatzen duten indarkeria ikusezina dela ohartarazi du

Adineko emakumeek pairatzen duten indarkeria are ikusezinagoa da emakume gazteek pairatzen dutena baino.

Nafarroako Berdintasunerako Institutuak (INAI) emakumeen aurkako indarkeriari buruzko hausnarketa-jardunaldiak egin ditu. Bertan, indarkeria matxistaren biktima diren adineko emakumeek emakume gazteek baino neurri handiagoan beren egoera normalizatzen dutela erakusten duen ikerketa bat aurkeztu du.


Errealitate horretan eragina du, halaber, "Bakardadearekiko beldurrak, gizon bikotekideen mendekotasun ekonomikoak eta adinak", eta, batzuetan, "Lehenago saiatu dira, ez dira emakume pasiboak, baina ez dute erantzun instituzional eta politikorik aurkitu eta porrota gorpuztu dute".


Ikerketa INAIk finantzatu du, eta Paola Damonti, Rut Iturbide eta Patricia Amigot Nafarroako Unibertsitate Publikoko ikertzaileek egin dute. Genero-indarkeriako egoeretan sexismoak eta edadismoak duten interakzioa aztertzen du.


Datu kuantitatiboen arabera, "50 urtetik gorako emakumeek gainerakoen maila berean jasaten dute indarkeria, baina ia ez daude baliabide publikoetarako ordezkatuta", adierazi du Damontik.


Halaber, ohartarazi duenez, "Baliabideak ez daude, nahiz eta emakume horiek indarkeria jasaten duten", eta egoera hori "onartezina" dela esan du, "Gero eta adineko emakume gehiago baitira indarkeria matxistaren biktima".


Azterlanean aztertu dituzten indarkeria moten artean, indarkeria sinbolikoa edo egiturazkoa dago, "Zabalduta dago eta adineko emakume guztiei eragiten die, bizitzeagatik", eta mespretxua edo ikusezintasuna bezalako jarreretan irudikatzen da.


Indarkeria sinboliko horren artean, adinekoen gutxiespena ere badago, "Errealitate hori asko areagotzen baita gazteriarik ez duzunean eta emakumeen ongizate emozionalean eragiten baitu". Horrez gain, ikusezintasuna, indarkeria estetikoa (kanon eskuraezinen mende egoteagatik) eta espaziotik kanpo edertasuna eta erakargarritasun sentimental eta sexuala daude.


Bikotekideen arteko indarkeriaren kasuan, "Indarkeria prozesuen normalizazioa, onarpena eta etsipena" jokoan sartzen direla esan dute, "Genero indarkeria egoerak daudenean sekretismoa" izateaz gain, "Trapu zikinak etxean garbitzen direlako", adierazi du Damontik.


Gainera, ohartarazi duenez, "Harremanetan denbora igaro ahala, indarkeriaren adierazpen fisikoenak gutxitu egiten dira" eta indarkeria psikologikoari bide ematen diote. Indarkeria horrek eragin fisiko, emozional eta psikologikoa du, eta, horregatik, biktimek "indarkeria hori bizi izan ez dutenek baino % 44 heriotza arrisku handiagoa dute".


Iturbidek, bestalde, adierazi du emakumeen ahultasunak "inpaktu desberdinak" dituela, eta horrek normalizazioa eta "bizi izandako indarkeriaren kontzientzia txikiagoa" dakarrela. "Ez dira inozoak", ohartarazi du, indarkeria prozesuekin sozializatu dute.


"Adineko emakumeengan pentsatzen badugu, ez ditugu biktima eta bizirik atera daitezkeen emakume gisa bizi, beste intentsitate eta zailtasun batzuk dituzte", esan du Iturbidek, eta "ez dira ohiko biktimak, adin ertainekoak eta seme-alabak dituztenak", gaineratu du.


Errealitate horrek, deitoratu duenez, "Ez ditugu genero indarkeriatik bizirik atera diren pertsona gisa ikusten", eta, ondorioz, "Pobreak edo ikusezinak" direla uste dute.


Depresio edo patologia psikologikoen detekzioari ere "buelta bat emateko" deia egin du; izan ere, 30 urtetik aurrera, emakumeek gizonek baino depresio-prozesu gehiago izaten dituzte.


Ikerketak etorkizunerako hobekuntzak ere proposatzen ditu, eta, horregatik, genero-indarkeriaren prebentzio- eta sentsibilizazio-kanpainak diseinatzeko eta argitaratzeko eskatzen dute, "Berariaz" emakume nagusientzat. Horrek esan nahi du kanpainen aurpegiak adineko emakumeak izan behar dutela, "Baina orain arte ez da halakorik gertatu", diote dokumentuan.


Prebentzioari dagokionez, kanpainek "arreta ez jartzea" eskatu dute, "Adineko emakumeei salaketa jar dezaten eskatzeko, baizik eta arreta eta laguntza merezi dutelako mezua helarazteko". Halaber, garrantzitsutzat jo dute "gizon helduei edo nagusiei zuzendutako kanpainak egitea, tratu txarren eragile potentzial gisa ikus ditzaten".


Eva Isturiz INAIko zuzendariak aurkezpenean adierazi duenez, gai honetan "oso gutxi dago ikertuta, eta adinekoei buruzko ikerketa egin denean, ez dago genero ikuspegirik"; hori dela eta, ikerketa hau egokia dela azpimarratu du.


Ikerketa "50 urtetik gorako emakumeek poliziaren salaketetan, arreta baliabideetan eta zerbitzu juridikoetan ordezkaritza txikia" dutela ikusita sortu dela azaldu du, eta "harrigarria" dela gaineratu du.


Azkenik, "Pandemiaren lehen lerroan egoteagatik hain konplexuak diren egoera hauetan" emakumeek osasun, gizarte, hezkuntza, garbitasun, supermerkatu eta logistika arloetan duten funtsezko papera azpimarratu du.


Emakumeak protagonista izan arren, "Ez dira adituak izaten ari", deitoratu du, eta emakumeek "iritzia eman behar dutenean" ordezkaritza eskasa dutela gaineratu du.

ATI © 2020

Webgune hau eta bertako eduki guztiak, copyright lizentzia baten mende daude